Skye naar het kinderdagverblijf!

20180109_085356.jpg

Skye zit sinds een kleine week op het kinderdagverblijf. Een grote stap voor ons beide. Skye is inmiddels 2.5 jaar. Van mij had ze nog wel even een half jaartje thuis mogen blijven, dus waarom hebben we dan toch voor het kinderdagverblijf gekozen? Waarom gaat ze niet net als Kyan, pas met 3 jaar, naar een peuterspeelzaal?

De belangrijkste reden is dat mijn schoonmoeder straks minder gaat oppassen bij ons. Mijn schoonzusje is ook zwanger, dus logischerwijs gaat ze daar ook een dag oppassen. Daardoor viel de peuterspeelzaal al snel af, want dat zou alleen maar meer geregel geven. Maar we wilde wel graag dat ze ook met andere kindjes speelt i.p.v. altijd alleen met Kyan. Het kinderdagverblijf dus. We zitten qua wonen echt op een ideale plek met alles dicht in de buut. Hierdoor hebben we ook maar 1 kinderdagverblijf bekeken.

Tijdens het gesprek aan de telefoon had ik al een fijn gevoel erbij en met de rondleiding werd dit bevestigd. Hele lieve leidsters, mooie ruimtes en het voornaamste, Skye voelde zich gelijk thuis. In elke groep liep ze gelijk naar het speelgoed toe en speelde zelfs met wat kindjes. De 2de keer dat ik een gesprek had, ging ze weer mee en ook die keer ging ze gelijk aan tafel puzzelen. Toen ik terug kwam was ze even verdrietig maar ze had er zin in.

20180102_084607

2 Januari was haar eerste dag en ik bracht der samen met Kyan weg. Eenmaal daar liep ze gelijk naar al het speelgoed en begon ze te spelen. Toen ik aangaf dat ik weg ging werd ze verdrietig. Dat was toch niet helemaal de bedoeling dacht ze. Ik heb der na heel veel kusjes en knuffels aan de juf gegeven, 10 keer gezegd dat mama echt terug kwam en ze lekker met de kindjes en speelgoed mocht gaan spelen.
Ik zwaaide naar een huilende Skye en zelf liep ik ook weg met tranen over mijn wangen.

Ik had een afspraak met de verloskundige en daarna belde ik op om te vragen hoe het met der ging. Ze stopte redelijk snel met huilen nadat ik weg was en zat lekker te spelen. Dat stelde me wel gerust gelukkig.
Eind van de middag haalde ik der op samen met Corné en toen ze me zag rende ze huilend naar me toe. Ze had het tussen 11-13u best moeilijk gehad, veel gehuild en naar mama gevraagd. Ze had wel lekker een uurtje geslapen daar, erg uniek voor Skye aangezien slapen niet der favoriete bezigheid is. Ook na het slapen vroeg ze met regelmaat wanneer mama kwam. Met naar huis lopen gaf ze aan dat ze het leuk vond maar ‘volgende keer ga ik niet meer hoor mama’.

IMG-20180102-WA0000

Gister mocht ze voor de 2de keer. Ik gaf expres pas in de ochtend aan dat we weer naar schooltje gingen. Skye is erg pienter, onthoud veel en kan daar echt over nadenken.
Haar reactie was gelijk dat ze niet wilde, niet ging en daar kwamen de tranen al. Ik probeerde het een beetje te negeren. Onderweg werd ze wel wat vrolijker en rende ze op een gegeven moment zelfs naar school toe. Ook met binnenlopen liep ze gelijk weer naar het speelgoed zoals vorige week. Het afscheid nemen was ook deze keer erg zwaar. Skye huilde en ik liep wederom met een grote brok in mijn keel weg. Deed ik hier echt goed aan?

Ik belde na een uurtje, en dit keer had ze wat langer nodig om ‘bij te komen’. Ze had nog wel een tijdje gehuild, maar met het fruit eten werd ze rustiger en vergat het. Dit keer ging ze wel mee met buiten spelen en ook dat vond ze heel leuk. Vorige week had ze gezegd dat ze het veel te koud vond en binnen bleef haha.
Wederom sliep ze een uurtje daar en toen ik der kwam halen was ze met het keukentje aan het spelen. Ze was blij dat ik er was, en gaf zelfs 1 keer aan dat ze school wel leuk vond. Ik ben der gisteren eerder op gaan halen zodat de dag niet mega lang duurt voor der en misschien dat dat scheelt.

795.jpg

Het is voor ons beide moeilijker dan gedacht en een grote stap. Skye is erg gehecht aan mij, maar sinds mijn zwangerschap is dit nog erger geworden. Ze zoekt graag bevestiging en krijgt die het liefst van mij. Gelukkig verteld ze wel hele verhalen op het kinderdagverblijf, weet precies wat ze wel en niet wilt en maakt dat duidelijk. Fijn om te horen, betekent gelukkig dat ze zich wel thuis voelt en durft te uiten.
Het is enorm wennen, voor iedereen. Kyan snapte de 1e dag er ook helemaal niks van. Hij zei na een uurtje al dat we Skye gingen ophalen. Ze kan echt niet alleen blijven mama, ze vind dit niet leuk hoor! En in de middag vroeg hij ‘komt Skye nu niet meer terug?’
Ook hij moest wennen, en al die vragen en opmerkingen hielpen niet mee aan mijn gemoedstoestand haha!

We komen er wel! Voor nu breng ik der laat weg en haal ik der al om 16u op. Zo heeft ze toch een hele dag, maar word hij iets korter dan normaal. Ik vind het erg moeilijk en dubbel. We hebben expres er voor gekozen om der al voordat de baby er is, naar het kinderdagverblijf te laten gaan. Zo zijn het niet al te veel veranderingen in 1 keer. En ook is een hele dag voor nu het beste, want dit ‘moet’ ze straks ook gewoon.
Mijn kleine meisje, die groot word, maar op zulke momenten nog zo klein is.

Laten we duimen dat ik over een maand kan zeggen dat ze vrolijk afscheid neemt en ik der niet mee naar huis krijg!

Liefs Jessica! ❤

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s